Naar de navigatie

Agrarisch erfgoed

Ondanks de betrekkelijke geringe omvang van ons land bestaat er een groot aantal verschillende boerderijtypes, bepaald door de aard van het bedrijf, de regio, de voor handen zijnde bouwmaterialen en de grondsoort waar zij op staan.

Tot de Tweede Wereldoorlog waren de streekeigen verschillen bij boerderijen duidelijk herkenbaar. Na de Tweede Wereldoorlog maakten door modernisering van het bedrijf de streekgebonden karakteristieken plaats voor praktische, universele kenmerken. Met de opkomst van de moderne, niet streekgebonden bouw van vooral na 1960 dreigen de streekeigen kenmerken verloren te gaan. Het gebruik van materialen uit de omgeving is in de moderne samenleving niet meer noodzakelijk en vanzelfsprekend, waardoor materiaalgebruik en kleurkeuze niet meer in relatie met de bestaande bouw staan. Want, wat zou de reden voor een modern bedrijf moeten zijn om terug te grijpen op historische typologieën en bouwmaterialen?

Door schaalvergroting van boerenbedrijven en voortschrijdende rationalisering van de landbouw voldoen de oude boerderijen niet meer, met hun te kleine, niet praktisch ingerichte stallen, te weinig opslagcapaciteit en stallingruimte. De strenge milieueisen, de beperkte uitbreidingsmogelijkheden of teruglopende inkomsten zijn ervan de oorzaak dat er nog elke dag boeren met hun bedrijf stoppen of ergens anders verder gaan. De ingrijpende verandering van het platteland heeft voor de historische boerderijen grote gevolgen. Er worden boerderijen afgebroken, er komen boerderijen leeg te staan en er verrijzen nieuwe stallen op het erf bij de historische bebouwing. In alle gevallen betekent dit een verandering voor de historische boerderij en in veel gevallen ook voor het landschap.